Kosovo – Vizantijsko plavo

Spread the love

Vizantijsko plavo je film domaće produkcije čija se radnja odvija u “petom godišnjem dobu” i čiji glavni lik, ikonopisac Aranđel, zarobljen između duhovnog i ovozemaljskog svijeta luta po manastirima i oslikava unutrašnje zidove crkava.

Film govori o ljubavi između Balkana i Evrope, između dvoje ljudi koji dolaze iz dijametralno suprotnih svjetova: pomenutog Aranđela koji živi u “petom godišnjem dobu”, u nekom nedefinisanom prostoru i Lize, mlade studentkinje matematike iz Beograda, koja se relativno dobro snalazi na samom početku devedesetih godina prošlog vijeka.



Radi se o višedimenzionalnom umjetničkom djelu, inspirisanom prije svega Pavićevom knjigom “Vedžvudov pribor za čaj”, za koje je Radomir Mihajlović Točak napisao muziku, u vidu kompozicija poput “Zajdi, zajdi” i “Blame”.

Aranđel traga za tajnim, davno izgubljenim četvrtim elementom vizantijski plave boje. Kako to obično biva, na samom kraju filma pronalazi taj misteriozni sastojak i shvata kako dolazi iz najneočekivanijeg izvora.

Vizantijsko plavo je boja koja je oslikavala pozadinu većine fresaka manastira koje su gradili Nemanjići. Ova boja dobijana je od poludragog kamena lapis lazuli (od latinske riječi lapis – kamen i arapske riječi azuli – plavo) i poznata je kao najskuplja boja svih vremena.

Budući da Nemanjići nisu štedili, čitava unutrašnjost crkve manastira Visoki Dečani oslikana je ovom bojom. Prekrivajuči površinu od 4000 kvadratnih metara, freske u crkvi manastira Visoki Dečani prikazuju oko 1000 različitih motiva, na kojima je oslikano oko 10 hiljada lica.

Značajan dio ostatka enterijera crkve bio je pozlaćen ili prekriven zlatom, sve dok Bugari nisu 1916. godine opljačkali većinu blaga.

Lapis lazuli je tokom određenih perioda u istoriji dostizao i cijenu četiri puta veću od cijene zlata i uvožen je čak iz Afganistana.

 

Leave a Reply